شاتل فضایی اندور در ۱۶ مه ۲۰۱۱ برای آخرین مأموریت خود با کد اس‌تی‌اس-۱۳۴ از مرکز فضایی کنی به فضا پرتاب گردید
اندور به عنوان جوان‌ترین شاتل در پرواز به سمت ایستگاه فضایی بین‌المللی، طیف‌سنج مغناطیسی آلفا-۲ و تجهیزات حیاتی شامل دو آنتن ارتباطی، یک مخزن گاز پرفشار و قطعات یدکی را به مقصد رساند.
این شاتل در طول عمر عملیات ۲۹۹ روز در فضا بسر برد، ۴۶۷۱ بار به دور زمین چرخید و مسافت ۱۲۲،۸۸۳،۱۵۱ مایل را طی کرد تا یک سابقه درخشان در پرواز‌های فضایی ثبت نماید.
فرمانده مأموریت مارک کلی، خلبان گرگ جانسون و متخصصان مأموریت مایک فینک، درو فوستل، گرگ چامیتوف و روبرتو ویتوری سرنشینان این پرواز بودند.
این نخستین تجربه فضایی برای مایک فینک، فضانورد باتجربه، و روبرتو ویتوری محسوب می‌شد.
پس از دو روز پرواز برای رسیدن به ایستگاه، اندور به موفقیت لنگر انداخت و دریچه‌های اتصال باز گردید.
مأموریت ۱۶ روزه که شامل چهار راهپیمایی فضایی و نصب طیف‌سنج آلفا-۲ بود، به مونتاژ و نگهداری ایستگاه اختصاص یافت؛ این دستگاه اکنون داده‌های ذرات کیهانی را برای محققان روی زمین ارسال می‌کند.
در ساعت ۷۲۳ صبح ۲۹ مه، دریچه‌های بین ایستگاه و اندور برای آخرین بار بسته شدند تا اعضای خلبانی برای بازگشت به زمین آماده شوند.
اندور در ساعت ۲۳۵ بامداد اول ژوئن در باند ۱۵ فرود آمد و مأموریت اس‌تی‌اس-۱۳۴ را به پایان رساند؛ این بیست و چهارمین فرود شبانه در تاریخ برنامه شاتل بود.
