>> سحابی سر جادوگر و ستاره بتا شکارچی؛ رقص نور و غبار در عمق کهکشان > یک منظر کهکشاننگاری

>> سحابی سر جادوگر و ستاره بتا شکارچی؛ رقص نور و غبار در عمق کهکشان > یک منظر کهکشاننگاری

>> سحابی سر جادوگر و ستاره بتا شکارچی؛ رقص نور و غبار در عمق کهکشان > یک منظر کهکشاننگاری شگفتانگیز در عکس روز ناسا ثبت شده است که در آن سحابی سر جادوگر (IC 2118) در کنار ستاره غولپیکر بتا شکارچی (رایجل) نمایان است. این تصویر، تعامل بصری میان یک ستاره بسیار داغ و درخشان با ابرهای غبار بینستارهای را به نمایش میگذارد. سحابی سر جادوگر (IC 2118) چیست؟

سحابی سر جادوگر یک ابر انعکاسی است که با نام کاتالوگی IC 2118 شناخته میشود. این ساختار کهکشاننگاری وسعتی نزدیک به ۵۰ سال نوری دارد و از ذرات ریز غبار بینستارهای تشکیل شده است. این سحابی نور ستاره بتا شکارچی را که در مجاورت آن قرار دارد، بازتاب میدهد و به همین دلیل در طول موجهای قابل مشاهده درخشان به نظر میرسد.

بتا شکارچی (رایجل)؛ غول آبی کهکشان بتا شکارچی یا رایجل، درخشانترین ستاره صورت فلکی شکارچی و هفتمین ستاره درخشان آسمان شب زمین است. این ستاره غولپیکر آبیرنگ، قطری نزدیک به ۷۰ برابر خورشید و درخشانی حدود ۴۰ هزار برابر خورشید ما دارد. با سنی تخمینی بین ۷ تا ۹ میلیون سال، رایجل در مقیاس کهکشان ستارهای نسبتاً جوان و نوزاد محسوب میشود.

راز رنگ آبی سحابی رنگ آبیِ چشمگیر سحابی سر جادوگر تنها ناشی از نوع طیفی ستاره بتا شکارچی نیست، بلکه نتیجه پدیدهای فیزیکی به نام پراکندگی ریل است. دانههای غبار موجود در سحابی، نور آبی (با طول موج کوتاهتر) را بسیار موثرتر از نور قرمز پراکنده میکنند. همین مکانیزم است که باعث میشود آسمان زمین در طول روز آبی به نظر برسد، با تفاوت که در جو زمین مولکولهای نیتروژن و اکسیژن نقش پراکندهکننده را ایفا میکنند.

فاصله از زمین هر دوجرمِ ستاره بتا شکارچی و سحابی سر جادوگر در فاصلهای حدود ۸۰۰ سال نوری از منظومه شمسی قرار دارند. این فاصله باعث میشود که نورِ ما اکنون از این جفت کهکشاننگاری، حدود ۸۰۰ سال پیش جدا شده باشد. >>