فصل چهارم؛ تمسخر ترامپ و ابرقهرمانان در کانون نقد سیاسی

فصل چهارم سریال با رویکردی تند و بی‌پروا، بنیان‌های فرهنگی آمریکا و صنعت ابرقهرمان را هدف نقد قرار داده است. این فصل که اخیرا آغاز شده، فرمول استهزا و ریشخند را در کانون روایت خود نگه داشته و با شعارات بزرگ‌تر، گسترده‌تر و خونین‌تر فضای سیاسی و فرهنگی جامعه آمریکا را به چالش می‌کشد.

<figcaption class="wp-element-caption"باید خوشحال می بود که The Boys سپس از پنج فصل، قبل از این که خودش را هم مسخره کند، آخر می‌یابد

در این فصل، ارجاعات صریحی به هالیوود و مارول دیده می‌شود. سکانس پنجم فصل، یک ارائه‌دهنده در مجمع را نشان می‌دهد که از انتشار سریع‌تر فیلم‌های ابرقهرمان — از فاز هفتم تا نوزدهم — خبر می‌دهد. یک ستاره دیگر پیشن‌هاد می‌دهد فیلم یک سال پیش خود را ری‌بوت کند. سپس بحث‌هایی درباره تنوع در کمپین با شعار رد و بدل می‌شود. این دیالوگ‌ها مستقیما رویه‌های صنعتی هالیوود و فرآیند اسپین‌اف‌سازی بلاک‌باستر‌ها را هدف طعنه قرار می‌دهند.

سریال با اغراق آگا‌هانه، سرعت تولید فیلم‌های مارول را که هنوز به فاز هفتم نرسیده، و باز‌سازی‌های مکرر بتمن، سوپرمن و اسپایدرمن را مسخره می‌کند. عنصر خونین‌تر نیز با صحنه‌های خشونت‌گرایانه و تنبیه ضد‌قهرمانان به صورت گرافیکی محقق شده است.

<figcaption class="wp-element-caption"خونین‌تر از همیشه

شوخی‌های سیاسی نیز ادامه دارند. هوم‌لندر، ابرقهرمان فاشیست سریال، در مواجهه با سخنگوی کاخ سفید — بازتاب کوین مک‌کارتی — می‌پرسد بعد بالاخره سپس از ۱۸ دور برگزاری انتخابات، برنده شدی؟ در واقعیت مک‌کارتی پس از ۱۵ دور رأی‌گیری برنده شده بود؛ سریال این عدد را برای اثر کمدی به ۱۸ افزایش داده است.

فصل چهارم بیش از فصل‌های پیشین بار سیاسی دارد. در دنیای داستان، ویکتور نیومن، یک ابرقهرمان سرسخت، به عنوان معاون رئیس‌جمهور انتخاب می‌شود. رابرت سینجر، هم‌تیم او، که می‌خواهد هیچ ابرقهرمانی به ریاست‌جمهوری نرسد، توسط نیومن کشیده می‌شود. با از بین رفتن این مانع، رئیس‌جمهور نیومن به عروسک هوم‌لندر تبدیل می‌شود که با کودتا در قدرت خود را بر کشور و جهان گسترش می‌دهد.

سازنده سریال اریک کریپک در مصاحبه با هالیوود ریپور‌تر اعلام کرد من هیچ توهمی راجع به کارم ندارم. مشخصا دیدگاه‌هایی نسبت به حالت فرهنگی کشورم دارم، اما دور از انتظار بدانم که بتوانم دیدگاه فردی را تحول دهم. همه چیز در طی کاتارسیس، زمان تماشا رخ خواهد داد.

هوم‌لندر با تبرئه شدن در دادگاه، جنبه سیاسی خود را حفظ می‌کند. او انسان‌ها را ابزار می‌داند و تنها به دو فرزندش اهمیت می‌دهد؛ ترکیبی از نارسسیسم و بی‌تفاوتی که شباهت زیادی به دونالد ترامپ دارد. با این حال، تناقضی وجود دارد اگر هوم‌لندر به دیگران اهمیتی نمی‌دهد، چرا می‌خواهد بر آن‌ها اثر بگذارد؟

<figcaption class="wp-element-caption" دیگر نیازی نیست به فردی فهماند که هوم‌لندر همان ترامپ است!

مقایسه فصل سوم و چهارم نشان می‌دهد تغییر تمرکز از رفتار‌های شخصی ترامپ به برنامه‌های سیاسی او. در فصل سوم، هوم‌لندر در وضح روز به کسی شلیک کرد و عکس‌العمل‌ها مثبت بود. در فصل چهارم، هوم‌لندر به دادگاه نیویورک می‌رود (بازتاب ترامپ در شارلوت‌ویل)، NFT می‌فروشد، وعده مجدد قدرتمند کردن آمریکا می‌دهد، طرفدارانش را وطن‌پرست می‌نامد و مخالفان را تحقیر می‌کند. فایرکرکر، جانشین استورم‌فرانت، پرچم کنفدراسیون را به عنوان نماد انتخاب می‌کند و تئوری‌های توطئه علیه اقلیت‌ها، واکسن‌ها و مهاجران را ترویج می‌کند.

در تجمعات هوم‌لندر شعار اون رو اعدام کن! علیه استارلایت داده می‌شود و گرافیتی‌های مکانی امن برای لیبتارد‌ها! دیده می‌شود. این ارجاعات کپی‌پیست از روحیه زمانه و جریانات فرهنگی راست‌گرایانه‌اند.

کریپک به رولینگ استون گفت آخر ما با شخصیتی همانند هوم‌لندر ارتباط داریم! دنیا دارد هر روز زمخت‌تر و بدقلق‌تر می‌شود. می‌بایست تناسب بین محتوای سریال و حقیقت را نگه داری کنیم.

کریپک نقش خود را میان دورگرد یا دلقک توصیف می‌کند که می‌خواهد دیگران را سرگرم کند، اما تأکید دارد که تنها ارجاع به واقعیت بدون محتوای باکیفیت کفایت نمی‌کند.

<figcaption class="wp-element-caption"سری کمیک‌های The Boys وقتی که انتشار شدند ارجاعات بسیاری به وقایع سیاسی دنیای بیرون داشتند، سریال تلاش کرده همین رویکرد را نگه داری کند

پنج سال پس از انتشار، همچنان بهترین اثر در ژانر ضد‌ابرقهرمانی محسوب می‌شود. صحنه‌های اکشن، جوک‌های خنده‌دار و آرک‌های شخصیت‌ها — از جمله معرفی سیس‌تر سیج به عنوان بهترین شخصیت جدید — نقاط قوت فصل هستند. جفری دین مورگان نیز نقشی دلنشین ایفا می‌کند.

<figcaption class="wp-element-caption"باید خوشحال می بود که The Boys سپس از پنج فصل، قبل از این که خودش را هم مسخره کند، آخر می‌یابد

آرماندو یانوچی، خالق و، معتقد است ترامپ خودش یک کمدی زنده است استهزا و کمدی درمورد اغراق حقیقت است. ترامپ خودش را کوچک می‌کند و به تمسخر می‌گیرد. او در واقع خودش مدام در حال ساخت یک فیلم کمدی از ترامپ است! یانوچی برای پروژه بعدی خود به ژانر ابرقهرمانان روی می‌آورد.

کریپک در ۲۰۲۲ گفته بود ما عصبانی‌تر و ترسیده‌تر از قبل ادامه خواهیم داد و این حس در فصل چهارم ملموس است. بوچر در یک صحنه بر تابوت پدرش ادرار می‌کند، اما حتی این کار هم نمی‌تواند فضای ادرار‌گرفته سیاست امروز را کم کند.

جمع‌بندی

فصل چهارم با گسترش نقد سیاسی و ارجاعات فرهنگی، خود را تکامل بخشیده است. تمسخر ترامپ از طریق هوم‌لندر همچنان ستون فقرات روایت است، هرچند برخی منتقدان معتقدند خلاقیت در این بخش کاسته شده. با وجود نقاط ضعف، سریال همچنان اثری جذاب، پرخشونت و لایه‌دار است که منتظر فصل پنجم است.