یادمان روز کشف حلقههای نپتون توسط وویجر ۲به گزارش دانشجو در

یادمان کشف حلقههای سیاره نپتون توسط وویجر ۲ در ۲۲ آگوست ۱۹۸۹, یادمان روز کشف حلقههای سیاره نپتون توسط وویجر ۲ به گزارش دانشجو در بیست و دوم آگوست ۱۹۸۹ کشف شد که سیاره نپتون دارای یک سیستم حلقه است. وویجر ۲ در بیست آگوست ۱۹۸۹، پنج روز پیش از پرواز خود با این سیاره در بیست و پنجم آگوست، تصاویر از نپتون ثبت کرده بود.

1724370256 623 امروز در فضا حلقه‌های نپتون کشف شد دانشجو

تصاویر وویجر ۲ حلقههای نپتون را کامل اما با تودههای روشن نشان میداد. این حلقهها همانند حلقههای اورانوس و مشتری نسبتا تکاده دارند، اما ترکیب دقیق آنها همچنان ناشناخته باقی مانده است.سیستم حلقهای سیاره نپتون از پنج حلقه اصلی تشکیل شده است. در حالت یکپارچهترین، این حلقهها بخشهای کمچگال حلقههای مهم زحل، مانند حلقه سی و بخش/، قابل مقایسه میباشند.

بخش به صرف سیستم حلقهای نپتون ضعیف و غبارآلود است و از برخی جنبهها بیشتر به حلقههای مشتری شباهت دارد. حلقههای نپتون به یادگذارانی که پژوهشهای مهمی در مورد این سیاره انجام دادهاند، نامگذاری شدهاند گیل، لو وری، لاسل، آراگو، و آدامز.نپتون همچنین دارای یک حلقه کمکاربردی بدون نام است که همراستا با مدار قمر گلیتایدر است. سه قمر نیاده، تا لسا و دسپینا، میان این حلقهها چرخ میروند.

حلقههای نپتون از مواد بسیار تیره ساخته شدهاند و نسبت گرد و غبار در آنها با لست است. در حالی که عمق نوری آنها کمتر از ۰۱ برآورد میشود.

کمانها محدوده با رکی از طولهای مداری را اشغال میکنند و به نظر پایدار هستند و از زمان تشخیص اولیهشان در سال ۱۹۸۰، تنها اندکی دگرگون شدهاند.اولین اشاره به وجود حلقها در اطراف نپتون به سال ۱۸۴۶ برمیگردد؛ وقتی ویلیام لاسل، کاشف بزرگترین قمر نپتون یعنی تریتون، فکر کرد حلقها را در اطراف سیاره دیده است. اما ادعای او هرگز پذیرفته نشد و به احتمال زیاد یک خطای رصدی بوده است.

اولین کشف مطمئن حلقه نپتونی در سال ۱۹۶۸ توسط روش اختفای ستارهای انجام شد، اگرچه این نتیجه تا سال ۱۹۷۷ که حلقههای اورانوس کشف شدند، مورد بررسی دقیق قرار نگرفت. بلافاصله پس از کشف حلقههای اورانوس، تیمی از دانشگاه ویلانوا آغاز به جستجو برای حلقههای اطراف نپتون کرد.در بیست و چهارم مه ۱۹۸۱، کاهش در خشش ستارهای را در طول اختفا مشاهده کردند. با این حال، روش ستاره کمد، وجود حلقه را آشکار میساخت.

در دهه ۱۹۸۰، اختفای قمری دیگر نپتون در دوازدهم سپتامبر ۱۹۸۳، احتمال کشف یک حلقه را تقویت کرد. با این حال، نتایج رصدهای زمینقطعی نبوده است. در طول شش سال پس از آن، تقریبا پنجاه اختفای دیگر مشاهده شد که تنها نزدیک به یک سوم آنها نتایج مثبتی را همراه داشتند.

دانشمندان گمان میزدند که چیزی (به احتمال کمانهای ناقص) در اطراف نپتون وجود دارد، اما ویژگیهای سیستم حلقه به صورت یک راز باقی مانده بود.فضاپیمای وویجر ۲ حلقههای نپتونی را در طول پرواز خود از نپتون در سال ۱۹۸۹ کشف کرد.

پس از پرواز وویجر، مشاهدههای قبلی از حذف ستارهای زمینی دوباره تجزیه و تحلیل شدند و ویژگیهای کمان حلقه را همانند آنچه در دهه ۱۹۸۰ بود، نشان دادند که تقریبا کاملا با یافتههای وویجر ۲ مطابقت داشت.از زمان پرواز وویجر ۲، در به ترین حلقهها (آدامز، لو و وریر) با تلاسکوپ فضایی هابل و آزمینی به دلیل پیشرفت در وضوح و قدرت جمعآوری نور، تصویربرداری شده است.

حلقههای ضعیفتر تا این مدت بسیار پایینتر از آستانه دید این تلاسکوپها بودهاند. اما در سال ۲۰۲۲ تلاسکوپ فضایی جیمزوب از آنها تصویربرداری کرد و نخستین رصد حلقههای کمرنگ را از زمان پرواز وویجر ۲ انجام داد.