یک تپ اختر آرام در مرکز CTA 1 قرار دارد که با قیمانده این ابرنواختر، با در یافت
تپ اختر آرام در قلب CTA 1؛ کشف پالس پرتو گاما توسط تلسکوپ فرمی
یک تپ اختر آرام در مرکز CTA 1 قرار دارد که با قیمانده این ابرنواختر، با در یافت طول موجهای را دیویی توسط ستارهشناسان در سال ۱۹۶۰ کشف شد و از آن زمان به عنوان نتیجه انفجار مرگ یک ستاره عظیم شناسایی گردید.
با این حال هیچ پالس را دیویی از تپ اختر مورد انتظار، که با قیمانده ستاره نوترونی در حال چرخش از هسته فروپاشیده ستارهای عظیم است، شناسایی نشد و حتی نزدیک به ۱۰۰۰۰ سال پس از انفجار اولیه ابرنواختر، همچنان ابر زباله بین ستارهای در طول موجهای نوری ضعیف باقی مانده است.
در عکس روز ناسا چه میبینیم؟
اشعههای قابل رویت طول موج CTA 1 از جبهههای شوک در حال انبساط، تا این مدت در این عکس عمیق تلسکوپی قابل مشاهده بوده است و این قاب در سراسر میدان ستارهای در صورت فلکی شمالی قیفاووس گسترش مییابد.
در حالی که از آن زمان هیچ تپ اختری در طول موجهای را دیویی اشکار نشده بود، در سال ۲۰۰۸ تلسکوپ فضایی پرتو گامای فرمی تابش پالسی از CTA 1 را شناسایی کرد و ستاره نوترونی در حال چرخش آن را مشخص نمود.
این منبع به عنوان اولین نمونه از نوع رو به رشد تپ اخترها شناخته شده است که در طول موجهای را دیویی غیرفعال میباشند اما در پرتوهای گاما با انرژی بالا پالس خواهند داد.
