اشکان دژاگه به خداحافظی از فوتبال پیوست؛ نگاهی به همبازیان ستاره‌دار او
به گزارش دانشجو، اشکان دژاگه هافبک خلاق ایرانی-آلمانی روز قبل تصمیم به خداحافظی از فوتبال گرفت. او سابقه بازی در تیم‌های فول‌هام، وولفسبورگ، هرتابرلین و ناتینگ‌هام فارست را داشت و پس از آن در فوتبال ایران برای تیم‌های تراکتور و فولاد به می‌دان رفت.
در گزارشی که توسط افتاب وطن منتشر شده، نگاهی به ستارگان مطرحی که تعداد بسیاری از آن‌ها تا این مدت مشغول بازی بوده‌اند و برخی مسیر جدیدی در زندگی را آغاز کرده‌اند، خواهیم داشت. در ادامه همبازیان برجسته دژاگه مرور می‌شوند.
ادین ژکو – ۱۰۴ بازی
اشکان و ژکو در ۱۰۴ بازی از فصل ۲۰۰۷/۰۸ تا نیم فصل ۲۰۱۰/۱۱ که مهاجم بوسنیایی راه منچس‌ترسیتی را در پیش گرفت، همبازی بودند. دژاگه بیش از هر بازیکنی دیگر برای او موقعیت خلق کرده و در این آمار، این دو نفر به طور مشترک روی ۲۵ گل اثرگذاری مستقیم داشتند. آن‌ها با هم قهرمان بوندسلیگای آلمان شدند و دژاگه با ثبت ۳ گل و ۶ پاس گل به تیمش پشتیبانی اختصاصی‌ای کرد.
آندره آ بارزالی – ۶۹ بازی
این مدافع ایتالیایی که در خط دفاعی مشهور یوونتوس کارکرد زیاد خصوصی داشت، پیش از آن در وولفسبورگ همبازی اشکان دژاگه بود. او هم همانند ادین ژکو در نیم فصل ۲۰۱۰/۱۱ مسیرش را از این تیم جدا کرد، اما از نفراتی است که بیش‌ترین سابقه بازی را در کنار دژاگه دارد و چهره‌ای خاص با ربط نزدیکی به او محسوب می‌شود.
کوین پرینس بواتنگ – ۵۲ بازی
از وقتی که نوجوان بودند، این دو نفر با یکدیگر بزرگ شدند. هرتابرلین زیر ۱۷ سال اولین تیم مشترک آن‌ها بود و پس از آن به ترتیب راهی تیم زیر ۱۹ ساله‌ها شدند و مدتی در تیم دوم هرتا برلین بازی کردند. اشکان و کوین در آن زمان به تیم زیر ۱۹ سال آلمان در یوروی جوانان دعوت شدند و توانستند تا نیمه نهایی پیشروی کنند. عکس‌العمل‌های بسیار هوگو لوریس در برابر ضربات دژاگه باعث شد نتیجه بازی ۳-۲ بماند و جوانان آلمان از رسیدن به فینال ناکام بمانند. با گذشت زمان آن‌ها به تیم هرتابرلین در فصل ۲۰۰۵/۰۶ رسیدند، اما حضور در تیم اصلی چندان ادامه‌دار نبود و مسیر این دو جدا شد.
ماریو مانژوکیچ – ۴۰ بازی
مهاجم کرواتی که سابقه حضور در تیم‌های می‌لان، یوونتوس، اتلتیکو مادرید و بایرن مونیخ را دارد، جانشین ژکو در وولفسبورگ بود و پس از پیوستن به این تیم به مدت دو فصل با اشکان همبازی کرد. این دو نفر هماهنگی بسیار بالایی داشتند و دژاگه پاس گل‌های بسیاری را برای او آماده می‌کرد که این موضوع همکاری آن‌ها را به یک همکاری خاص تبدیل کرد.
جان آرنه ریسه – ۳۲ بازی
دژاگه با مدافع اسبق لیورپول در فول‌هام همبازی شده بود. این همکاری بیش از یک فصل طول نکشید، اما با این حال ریسه که پشت سر دژاگه وجود داشت، همکاری خوبی با او داشت.
دیمیتار برباتوف – ۳۰ بازی
او علاوه بر ریسه با کلینت دمپسی، یکی از خاص‌ترین مهاجم‌های تاریخ لیگ انگلیس، هم تیمی بود. این دو نفر در فول‌هام بازی‌های خاص و دلنوازی داشتند و اگرچه اهالی کرون کاتیج در این دوران تحت تأثیر مسائل مدیریتی و کشمکش‌های مالکان بودند، اما دیدند مثلث دژاگه-دمپسی-برباتوف مقداری شرایط را برای تیم بهتر می‌کند.
مارتین استکلنبرگ – ۱۲ بازی
دروازه‌بان خاطره‌انگیز هلندی با قد بلندی که داشت، همیشه حتی پیش از خداحافظی رسمی از فوتبال، سوژه‌ای خاص برای هواداران بود. او در همان تیم فول‌هام، سنگربان این تیم بود و دوران هم تیمی بودنشان چندان طولانی نبوده است.
این تصاویر را با دقت بیش‌تری ببینید! مانوئل نویر در دروازه، سامی خدیرا در مرکز زمین، مارکو مارین در سمت راست، مسعود اوزيل به عنوان یک هافبک شماره هشت، متس هوملز، ژروم بواتنگ و بندیکت هویدس در خط دفاع و از همه مهم‌تر تونی کروس در قلب زمین؛ مرور این نام‌ها شما را به یاد چیزی جز تیم ملی آلمان در سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۶ نخواهد انداخت و مشخصا اشکان که بخشی از این تیم بود، سال‌های جوانی را در تیم‌های زیر ۲۱ و زیر ۱۹ سال آلمان می‌گذارد تا بخشی از مانشتاف در مسیر قهرمانی جام جهانی ۲۰۱۴ باشد. اما او ترجیح داد پیراهن سفید رنگی را بپوشد که به جای عقاب، یوزپلنگ ایرانی در مرکز لوگوی آن حک شده بود و اشکان به جای شماره ۹ با فونت مخصوص آلمانی‌ها، شماره ۲۱ تیم ملی ایران را به تن کرد.
آن‌ها همه در آخر مسابقات جام ملت‌های زیر ۲۱ سال اروپا در سال ۲۰۰۹ قهرمان یورو شدند و مدتی بعد بدون دژاگه و با تغییر سرمربی، قهرمان جهان شدند با این تفاوت بزرگ که دیگر خبری از وجود اشکان در آن جشن نبوده است.
اشکان با هر کدام از این نام‌ها که مرور شد، بیش از ۱۰ بازی همبازی کرده و عضوی از این خانواده بود که نام‌های تعداد بسیاری از آن‌ها تا این روز به عنوان سرآمدان فوتبال جهان شناخته می‌شوند. می‌توان نوشت که در جهان‌های موازی، احتمالا او اکنون قهرمانجام جهانی ۲۰۱۴ بود و احتمالا همانند کروس تا این مدت در سطح اول فوتبال جهان می‌درخشید و احتمالا هم همانند مسعود اوزيل، مدتی بود از فوتبال خداحافظی کرده بود.
