دومین مأموریت فضانوردان به ایستگاه اسکای لب ۲۸ ژوئیه ۱۹۷۳ آغاز شد
ایستگاه اسکای لب در مه ۱۹۷۳ با استفاده از موشک ساترن به مدار پایین زمین پرتاب شد. این ایستگاه متشکل از ماژول فضاپیمای آپولو و ماژول خدماتی متصل به آن بود. ماژول خدمات شامل رصدخانه خورشیدی، کارگاه آموزشی و چندین آزمایشگاه تخصصی می‌بود.
ظرفیت ایستگاه اسکای لب برای سه نفر طراحی شده بود و در مجموع از سه مأموریت پشتیبانی می‌کرد. مأموریت اول ۲۸ روز، مأموریت دوم ۵۸ روز و مأموریت سوم ۸۴ روز ادامه یافت.
دستاورد‌های مأموریت دوم اسکای لب
در طول این مأموریت ۵۹ روزه، خدمه‌ای متشکل از سه فضانورد به تعمیر و نگهداری ایستگاه فضایی ادامه دادند، آزمایش‌های علمی و پزشکی گسترده‌ای را اجرا کردند، یک سپر خورشیدی دو قطبی را نصب نمودند و رکورد قبلی حضور در فضا را بیش از دو برابر کردند.
نقش مرکز پرواز فضایی مارشال
مرکز پرواز فضایی مارشال ناسا، موشک‌های ساترن را برای چهار مأموریت اسکای لب فراهم آورد و تعداد زیادی از آزمایش‌های ایستگاه فضایی را هدایت کرد. در حال حاضر، مرکز ادغام عملیات محموله بار در مارشال به‌عنوان مرکز علمی برای ایستگاه فضایی بین‌المللی فعالیت می‌کند.
این مرکز ۲۴ ساعته و ۳۶۵ روز در سال برای حمایت از آزمایش‌های علمی آزمایشگاه‌ی در مدار فعال است. پس از ۲۰ سال حضور مستمر انسان، ایستگاه فضایی بین‌المللی تنها می‌دان ثابت فضایی و پله‌ای برای دستیابی به اهداف برنامه آرتمیس باقی مانده است.
