ستاره‌شناسان با هابل سیاهچاله‌ای را در حال بلعیدن کهکشان قنطورس رصد کردند
در پانزدهم مه ۱۹۹۸، ستاره‌شناسان برای اولین بار نگاهی بی‌سابقه به نزدیک‌ترین نمونه هم‌نوع‌خواری کهکشانی در جهان دیدند. یک سیاهچاله عظیم که در مرکز کهکشان غول‌پیکر و نزدیک قنطورس نهان است، در یک برخورد دیدنی از یک کهکشان کوچک‌تر تغذیه می‌کند.
این پدیده‌های آتشین در آغاز کیهان و در طول شکل‌گیری و تکامل کهکشان‌ها رایج بوده‌اند، اما در دوران حاضر مشاهده آن‌ها نادر است. روابط علت و معلول این فرآیند‌ها تا به امروز به طور کامل آشکار نشده، اما دیدگاه‌های ارائه‌شده توسط دو ابزار نصب‌شده بر تلسکوپ فضایی هابل، بینش تازه‌ای درباره نیرو‌های قدرتمند در این گرداب پیچیده به اخترشناسان داده است.
محققان معتقدند این نیرو‌ها حتی می‌توانند محور چرخش سیاهچاله عظیم را از جهت مورد انتظار تغییر داده باشند. عکس قابل مشاهده دوربین می‌دان گسترده هابل از کهکشان ادغام‌شده قنطورس که با نام NGC 5128 نیز شناخته میشود، به وضوح یک خط تاریک غبار را نشان میدهد که کهکشان را در بر گرفته است.
خوشه‌های آبی ستاره‌های تازه متولدشده آشکار شده‌اند و شبح‌هایی از رشته‌های غبار با گاز درخشان نارنجی در هم تنیده شده‌اند. این کهکشان با ظاهری شگفت‌انگیز تنها در فاصله ده می‌لیون سال نوری از زمین قرار دارد و حاوی نزدیک‌ترین هسته کهکشانی فعال به سیاره ماست. منذ زمان‌ها این کهکشان به عنوان نمونه‌ای کلاسیک از یک کهکشان بیضوی شناخته میشود که تحت تأثیر برخورد با یک کهکشان مارپیچی کوچک‌تر از هم گسیخته شده است.
اخترشناسان با بهره‌گیری از دید مادون قرمز هابل، برای اولین بار توانستند از این دیوار غبار عبور کنند تا دیسک پیچ‌خورده‌ای از گاز داغ را ببینند که در گرداب گرانشی سیاهچاله جارو شده است. سیاهچاله مشکوک آنقدر متراکم است که جرمی معادل یک می‌لیاردستاره را در خود جای داده است. این جرم عظیم در ناحیه کوچکی از فضا که زیاد بزرگ‌تر از منظومه شمسی ما نیست، فشرده شده است.
