تایید جهانی درمان سلول برای ده بیماری صعب العلاج

تایید جهانی درمان سلول برای ده بیماری صعب العلاج, به گزارش دانشجو، فناوری سلول درمانی به دو گروه عمده تقسیم میشود اولین گروه فناوری آلوژن است که سلولی از یک شخص به شخص دیگر منتقل میشود و رویکرد درمانی خاص خود را دارد؛ دومین گروه فناوری اتولوگ است که سلولی از خود بیمار به خودش بازگردانده میشود که به روش پزشکی شخصی انجام میشود و معمولاً عوارض کمتری دارد، چرا که سلولی از خود بیمار استفاده میشود و عوارض بیشتر از نمونهگیری یا تزریق ناشی میشود.در این مقاله به بیماریهایی میپردازیم که تاییدیه جهانی از سازمان غذا و دارو آمریکا (FDA) دارند و در مراکز معتبر بالینی دنیا بر پایه پروتکلها و دستورالعملهای استاندارد تحت درمان قرار میگیرند.در سلول درمانیążی به جستوجو ترمیم بافتهای صدمهدیده مانند بافت مغزی، عصبی، عضلانی، قلب، پانקרاس یا لوزا معده که مسئولات تولید انسولین است، تمرکز زیادی دارد.

در وتراپی هم بیشتر به میم و تنظیم سیستم دفاعی بدن برای مبارزه با بیماریهای ناتوانی از اختلال این سیستم میپردازیم. برخی بیماریها هم در سطح سلولی و هم در سطح ایمنی قرار میگیرند. در هر یک از این بیماریها بر پایهٔ پروتکلهای استاندارد جهانی، معیارهای خاصی برای انتخاب بیمار و شاخصهایی برای خروج از درمان وجود دارد.

ی مخرب سیستم عصبی مرکزی و فعلاً غيرقابل درمان است که تمام درمانهای موجود فقط برای کنترل علائم و در برخی موارد تأخیر در پیشرفت یا کاهش سرعت رشد آن هستند و این درمان مادام العمر است و در اکثر بیماران تدریجی ůběž، اما با سل تراپی، در صورت رعایت دقیق معیارهای ورود و خروج، درصد قابل توجهی از بیماران بهبود یافته و بسیاری منهم میشوند و این نشان میدهد که میتوانند زندگی نسبتاً طبیعی را دوباره تجربه کنند.

مدت زمان درمان معمولاً با ۲ تا ۳ تزریق و حدود ۳ تا ۴ ماه ادامه دارد.* ضعف یا فلج ناشی از قطع نخاع معمولاً به دلیل ضربات تیزنفوذي (مثل ) یا عوامل مؤثر بر موفقیت درمان 1) اولین و احتمالاً مهمترین عامل، فاصله زمانی بین وقوع سل تراپی و شروع درمان است که به صورت زیر است – زمان بريلي در ۴۸ ساعت اول پس از حادثه با موفقیت بالاتر از ۷۰ درصد; – زمان طلا در ۱۵ تا ۳۰ روز پس از حادثه با موفقیت حدود ۵۰ درصد#13- – زمان نقره در ۶ ماه پس از حادثه با موفقیت حدود ۴۰ درصد; – زمان برنز در یک سال پس از حادثه با موفقیت ۲۵ تا ۲۷ درصد.

ل تراپی نشان میدهد، לאחר מכןœية و در نهایت کمترین پاسخ را دارد.4) سلامت پوشش بیرونی نخاع و امکان تأمین سلولهای اساسی بالغ، شرایط لازم برای درمان است.

سایر معیارات در معاینه بالینی و ينيکی مبنای تشخیص قابلیت درمان و انتخاب برای سل تراپی است.شاخصهای بهبود در دیگر بهصورت کامل شرح داده خواهد شد؛ به طور کلی بهبود شامل بازگشت بخشی از احساسات و حرکات است که بستگی به نوع و شدت بیماری و معیارهای بالا دارد و vö متفاوته است.

ناسایی شدهاند؛ علاوه بر این که عوارض متنوعی در تمام اعضای بدن ایجاد میکند و هزینههای سنگین بر نظام سلامت و بیمارگان تحمیل میکند و نیازمند درمان مادام العمر است، با سل تراپی تخصصی و تولید سلولهای بتانگرهانس، در صورت داشتن شرایط لازم، از اثربخشی درمانی بالا بهرهمند میشویم.* سکته مغزی که در صورت مراجعه سریع و عمل موقع، قسمتی- از آسیب مغزی ترمیم میشود و بسیاری از علائم بهبود یابد و این بیماری یک کاندید خوب برای سلول درمانی محسوب میشود.* بیماریهای قلبی وعروق که بر پایهٔ مطالعات انجام شده، در نارسایی قلبی و سکته، سلول در_ تاثیرات زیادی در بهبود و کاهش عوارض دارد.

جایگزین کردن سلولهای آسیب دیده با سلولهای ترميمی یکی از مهمترین راههای بهبود است.* مولتیپل اسکلروز (ام اس) که یکی از بیماریهای شایع جهان است و تخریب المستمر سیستم عصبی را به همراه دارد و بیمار را غير میکند؛ هر از طریق سلول درمانی و هر از طریق ایمونوتراپی، اثرات بسیار مثبت داشته است.* بیماری کرون که بیماری مزمن سیستم گوارشی است و فرآیند تخریب م روده عوارض سنگین و ناگوار دارد.* فلج مغزی که از یک معطلیت کامل دارد و تا زمان ادامه زندگی، در این وضعیت میماند.از نکات مهم این است که این بیماریها در اکثر موارد تا آخر عمر تبدیل به معلولیت و ناتوانیهای گوناگون میشوند و علاوه بر درد و رنجی که بر بیمار و خانواده میگذارد، هزینههای مالی سنگین بر خانواده، جامعه و نظامهای بیمه بار میآورند و هزینههای اجتماعی را افزایش میدهند.

این مؤشرات مرتبط بار مرض مانند معقولیت معدل، کیفیت زندگی، کیفیت معدل شده زندگی، تأثیر بسزایی دارند.* سایر موارد و ًاهای درمانی در شماره بعدی توضیح داده خواهد شد.سلول درمانی از راههای زیر به بهبود منجر میشود جایگین کردن سلولهای آسیب دیده با سلولهای ترميمی – یکی از مهمترین راههای بهبود; است سلولها جهت آزادی و افزایش فاکتور رشد; ترشح پروتئینهای تخصصی نورونی برای حفاظت از سلولهای عصبی; بهبود عملکرد سلولهای صدمهدیده که کارکرد و اثر مستقیم استسلولهای تخصصی است.

,