هابل کهکشان میزبان اختروش ۱۲۲۹+۲۰۴ را در حال برخورد با کهکشان کوتوله ثبت کرد
تلسکوپ فضایی هابل در ۲۶ آوریل ۱۹۹۴ تصویری از کهکشان میزبان اختروش ۱۲۲۹+۲۰۴ ثبت کرد که جزئیات تازه‌ای از ماهیت کوازار‌ها آشکار ساخت. این عکس به حل معمای سه دهه‌ای در مورد ماهیت واقعی اختروش‌ها، دور‌ترین و پرانرژی‌ترین اجرام کیهان، کمک کرد.
<figcaption class="wp-element-caption"تصویری که هابل از کهکشان ضعیف میزبان اختروش گرفت.تصویر هابل به وضوح نشان میدهد که اختروش ۱۲۲۹+۲۰۴ در هسته کهکشانی قرار دارد که دو بازوی مارپیچی ستاره‌دار دارد و این بازو‌ها با یک ویژگی می‌له‌ای به هم متصل شده‌اند. چنین کهکشان می‌زبانی در حال برخوردی دیدنی با یک کهکشان کوتوله است.
<div class="wp-block-image"
این برخورد به نظر می‌رسد به موتور اختروش در مرکز کهکشان، که احتمالا یک سیاه‌چاله عظیم است، سوخت میدهد و همچنین باعث ایجاد محل‌های راه‌اندازی ستاره‌زایی تازه میشود.
این عکس یکی از دو اختروش نسبتا نزدیک بود که به عنوان اهداف اولیه برای تست وضوح و محدوده دینامیکی دوربین می‌دان وسیع و سیاره‌ای تازه نصب‌شده هابل انتخاب شده بودند. این دوربین دارای ویژگی‌های اپتیکی خاصی بود تا نقص آینه اصلی هابل را تصحیح کند.
کوازار‌ها دور‌ترین اجرام کیهان محسوب می‌شوند و از اولین اجرام شناخته‌شده‌اند که در کیهان جوان، یعنی بیش از ۱۲ می‌لیارد سال پیش، شکل گرفته‌اند. نظریه پذیرفته‌شده رایج این است که اختروش‌ها در کهکشان‌هایی با سیاه‌چاله‌های فعال و پرجرم در مرکزشان قرار دارند. با این حال، به دلیل فاصله زیاد، کهکشان‌های میزبان بسیار کوچک و کم‌نور به نظر می‌رسند و در برابر نور درخشان اختروش در مرکز، مشاهده آن‌ها دشوار است.
<div class="wp-block-image"
