ورزش کیفیت زندگی بیماران سرطان سینه متاستازی را به طور قابل توجهی بهبود میبخشد

بر اساس نتایج یک مطالعه بینالمللی، فعالیت ورزشی موثر میتواند کیفیت زندگی افراد مبتلا به سرطان سینه متاستازی را ارتقا دهد و خستگی در آنها را کاهش دهد. این برنامه پژوهشی شامل دو جلسه تمرین در هفته در بازه زمانی نه ماهه بود و علائم مرتبط با بیماری و درمان به میزان قابلتوجهی کاهش یافتند.
حفظ یا ارتقای کیفیت زندگی و از بین بردن خستگی از اهداف مهم در مراقبت از بیماران سرطانی محسوب میشوند. نه تنها خود بیماری، بلکه درمانهای لازم نیز میتوانند کیفیت زندگی را تحت تأثیر قرار دهند. تعداد زیادی از بیماران از علائم خستگی رنج میکشند که شامل فرسودگی مداوم فیزیکی، احساسی و ذهنی میشود.
پژوهشگران این مطالعه بیان میکنند که زنان مبتلا به سرطانهای پیشرفته، همانند سرطان سینه متاستازی، که معمولا تحت درمانهای طولانیمدت قرار دارند، میتوانند از مزایای مدیریت علائم مرتبط با بیماری و درمان بهرهمند شوند. آنها امیدوارند نتایج این تحقیق زمینه را برای شرکت بیماران بیشتری در برنامههای ورزشی موثر فراهم آورد.
فعالیت موثر، نه استراحت، رویکرد مناسب برای مقابله با خستگی و سایر علائم استرسزا است. دانشمندان پیش از این این ارتباط را برای بیماران سرطان سینه در مراحل اولیه بیماری اثبات کرده بودند، اما این نخستین بار است که چنین اثری برای بیماری در مرحله پیشرفته نیز تأیید میشود.
این پژوهش توسط محققان مرکز پژوهشهای سرطان آلمان (DKFZ) با همکاری چندین مرکز، بیمارستان و دانشگاه دیگر در آلمان و با حمایت مالی اتحادیه اروپا انجام شده است. نتایج مطالعه در ژورنال نچر مدیسین منتشر شده است.
نقش ورزش در بهبود علائم خستگی در بیماران سرطان سینه
۳۵۵ زن و ۲ مرد مبتلا به سرطان سینه متاستازی (مرحلهای از بیماری که در آن سلولهای سرطانی وارد جریان خون شده و در بدن پراکنده میشوند) در این آزمایش تصادفی کنترلشده شرکت کردند. همه بیماران توصیههای ورزشی پایه را دریافت کرده و از یک ردیاب فعالیت استفاده میکردند که میزان ورزش آنها را در طول روز اندازهگیری میکرد.
گروه ورزش شامل ۱۷۸ نفر بود که دو بار در هفته در جلسات ورزشی مبتنی بر توانمندیهای فردی و تحت نظارت درمانی شرکت میکردند. این تمرینات شامل ورزشهای تحکیم، استقامت و عضلانی میبود. در سه ماه پایانی، یکی از دو جلسه تمرینی با پشتیبانی یک اپلیکیشن موبایل انجام میشد.
در آغاز مطالعه و پس از ۳، ۶ و ۹ ماه، پژوهشگران با استفاده از یک پرسشنامه استاندارد کیفیت زندگی بیماران را ارزیابی میکردند. این پرسشنامه جنبههای فیزیکی، ذهنی و احساسی زندگی را پوشش میداد. یک پرسشنامه استاندارد دیگر نیز برای بررسی علائم خستگی به کار رفت. تناسب فیزیکی شرکتکنندگان نیز هر سه ماه با یک دوچرخه ارگومتر سنجیده میشد.
برنامه ورزشی ساختاریافته منجر به بهبود قابلتوجه کیفیت زندگی و کاهش قابلتوجه خستگی شد. شکایات مربوط به درد و تنگی نفس در طول برنامه کاهش یافتند. تناسب اندام در گروه ورزش نیز بهتر از گروه کنترل بود. نتایج نشان داد که ورزش مشارکت بیماران مبتلا به سرطان سینه پیشرفته در فعالیتهای اجتماعی را نیز افزایش میدهد.