ونرا ۷ نخستین داده‌ها را از سطح زهره به زمین منتقل کرد
در ۱۷ آگوست ۱۹۷۰ فضاپیمای ونرا ۷ توسط اتحاد جماهیر شوروی راه‌اندازی شد. این کاوشگر نخستین دستگاه بود که با موفقیت داده‌ها را از سطح سیاره دیگری، یعنی زهره، به زمین انتقال داد.
ونرا نام سلسله کاوشگر‌های فضایی بود که شوروی در سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۴ برای گردآوری اطلاعات از سیاره ناهید به فضا فرستاد. از میان ۱۶ کاوشگر پرتاب‌شده، دو مورد اول حتی نتوانستند از جو زمین خارج شوند. ونرا ۷ نخستین کاوشگری بود که برای فرود نرم طراحی شده بود و پیش از آن ونرا ۴ توانست اولین تصاویر و اطلاعات را به دانشمندان روسی برسانند.
با توجه به شرایط سخت و سطح بسیار ناهموار زهره، تمام سطوح‌نشین‌های این برنامه تنها برای چند دقیقه یا حداکثر چند ساعت دوام می‌آوردند. تجهیزات در هر مأموریت متفاوت بود، اما همگی شامل دوربین‌ها و ابزار‌های تجزیه‌وتحلیل جو و خاک بودند.
برنامه ونرا دستاورد‌های بزرگی در کاوش فضایی به ثبت رساند و در واقع از اولین دستگاه‌های ساخت بشر بود که وارد اتمسفر سیاره‌ای دیگر شد. ونرا ۷ نیز بخشی از این سری با مقصد کاوش زهره بود. وقتی فضاپیما در ۱۵ دسامبر ۱۹۷۰ بر سطح ناهید فرود آمد، نخستین داده‌ها را از آنجا به زمین ارسال کرد.
کاوشگر به‌گونه‌ای طراحی شده بود که بتواند فشار تا ۱۸ مگاپاسکال و دما تا ۵۸۰ درجه سانتی‌گراد را تحمل کند. اما دما و فشار واقعی در زهره بیش‌تر از پیش‌بینی‌ها بود. عدم قطعیت در مورد شرایط سطح باعث شد طراحان حاشیه امنی ی را در نظر بگیرند.
در فرودگر سنسور‌های دما و فشار، ارتفاع‌سنج و شتاب‌سنجی برای اندازه‌گیری چگالی اتمسفر وجود داشت. در طول پرواز به سمت زهره، دو مانور اصلاح مسیر با استفاده از موتور بدنه انجام گرفت.
