یک مسئله مهم در رابطه افزایش تشکیل نفت ایران_دانشجو

به گزارش خبرنگار
اقتصادی
خبرگزاری موج

، تشکیل نفت ایران بعد از خروج دولت زمان آمریکا از توافق برجام در سال ۲۰۱۸ و تحمیل سیلی از تحریم ها علیه کشورمان، به نحو قابل توجهی افت یافت و برخی منبع های به این مسئله اشاره دارند که ایران در یک بازه وقتی جدای از افت شدید تشکیل نفت خود، چیزی در نزدیک به ۲۰۰ هزار بشکه نفت در روز می فروخت.

با این حال، با گذشت زمان و اتخاذ سیاست های تازه نفتی و یقیناً اوج گیری تنش و درگیری‌های ژئوپلیتیک و ایدئولوژیک در سطح منطقه و جهان، تشکیل نفت ایران نیز کم کم افزایش یافت و کار به جایی رسید که اخیرا ناظر بوده ایم هم وزیر نفت کشورمان و هم برخی نهادهای حوزه انرژی جهان اظهار کرده‌اند که ایران تشکیل نفت روزانه خود را به بیشتر از ۳ میلیون ۳۰۰ هزار بشکه و یقیناً فروش نفتش را نیز به چیزی در نزدیک به دو میلیون بشکه در روز رسانده است.

آمارهایی که تا حد بسیاری قید و محدودیت های اقتصادی تحمیل شده علیه ایران در نتیجه تحریم های آمریکا و قوت‌های غربی در دوره قبل از انعقاد توافق برجام را بی معنی کرده و از دستاوردهای قابل احتیاط ای برای ایران حکایت دارد. با این همه، به تازگی ناظر بوده ایم که وزیر نفت کشورمان اظهار کرده که ایران به جستوجو آن است که تشکیل روزانه نفت خود را بیشتر از ۴ مییلون بشکه رساند. خبری که اگرچه مسرت قسمت است با این حال، در رابطه با آن بایستی یک مسئله مهم و معنادار را نیز در نظر داشت. آن مسئله نیز این است که کشورمان باید بتواند به تناسب افزایش تشکیل نفت خود، جایگاهش در بازار نفت جهان و فروش نفتش را هم تحکیم کند. به گفتن ساده تر روال بازاریابی برای فروش نفت ایران بایستی به دقت و با جدیت جستوجو شود.

کما این که اگر این چنین نشود، افزایش تشکیل نفت و در نقطه روبه رو آن داخل شدن برخی شوک های خارجی به اقتصاد ایران در نتیجه مسائل سیاسی علتخواهد شد تا بار دیگر با افت فروش نفت کشورمان رو به رو شویم و قسمت اعظم نفت تشکیل شده توسط ایران انبارگیری خواهد شد. در این بحبوحه، مسئله مهم این است که ظرفیت های انبارداری و ذخیره سازی نفت ایران در دریا و خشکی هم به شدت محدود می باشند. موضوعی که عدم برنامه ریزی برای آن می تواند حامل خسارت های سنگینی برای صنعت نفت و اقتصاد ایران باشد.

از این رو با دقت به تشدید بیشتر از پیش تنش ها و درگیری های منطقه ای و بین المللی در آینده ای نه چندان دور و در عین حال، گمان ورود مجدد دونالد ترامپ به کاخ سفید، کشورمان به اختصاصی در حوزه نفتی بایستی خود را برای سناریوهای گوناگون آماده کند و فضا به سمتی نرود که باز هم ناظر چالش های پیش آمده برای ایران در زمان وجود ترامپ در قوت در فاصله بین سال های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ باشد. هرچند که شرایط سیاسی جهان نیز تغییرات قابل توجهی در قیاس با آن زمان داشته با این حال، آماده بودن کشورمان برای سناریوهای احتمالی آتی، یک مسئله کاملا منطقی و درست است.