برنده نوبل فیزیک ۲۰۲۴، خبر موفقیتش را در یک هتل ارزان شنید_دانشجو

به گزارش

خبرگزاری موج

، جفری هینتون، برنده جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۴، تماس تلفنی از استکهلم را در ساعات اولیه در اتاق هتلی در کالیفرنیا دریافت کرد و لهجه‌های متعدد سوئدی به او مطمعن داد که جایزه نوبل فیزیک او واقعی است. در این مصاحبه که درست بعد از خبر یافتن از دریافت جایزه ضبط شده است، او در رابطه حالت یادگیری ماشینی، نیاز مبرم به تحقیقات ایمنی، و امیدواری‌هایش به این که این جایزه امکان پذیر علتشود مردم هراس‌هایی را که او ابراز می‌کند جدی‌تر بگیرند، سخن بگویید می‌کند.

در ادامه مصاحبه یکی از برندگان نوبل فیزیک ۲۰۲۴ را می‌توانید مطالعه کنید. برای شنیدن این تماس صوتی می‌توانید به وب‌سایت نوبل مراجعه کنید.  

جفری هینتون: سلام؟

آدام اسمیت: اوه، سلام. آیا من با جفری هینتون سخن بگویید می‌کنم؟

هینتون: بله

اسمیت: آدام اسمیت هستم و از وبسایت جایزه نوبل تماس می‌گیرم.

هینتون: من می‌دانم که شما چه فردی هستید، چون زمان‌ها پیش فهمید شدم که آنها فردی را دارند که برای دریافت عکس العمل افراد با آنها تماس می‌گیرد.

اسمیت: دقیقا. بعد آیا می‌توانیم چند دقیقه سخن بگویید کنیم؟

هینتون: بله.

اسمیت: واقعا از شما متشکرم. اول از همه، یقیناً تبریک زیاد.

هینتون: متشکرم.

اسمیت: و شما کجا هستید؟ کجا خبر به شما رسید؟

هینتون: من در یک هتل ارزان قیمت در کالیفرنیا هستم، بدون اتصال به اینترنت و با خط تلفن نه چندان خوب برای اتصال تلفنی. من تصمیم داشتم امروز یک اسکن MRI بگیرم، اما گمان می‌کنم باید آن را لغو کنم. حتی نمی‌دانستم که نامزد جایزه نوبل فیزیک شده‌ام. من فوق العاده شگفت‌زده شده‌ام.

اسمیت: به نظر می‌رسد مکانی کاملا معقول برای دریافت اخبار باشد. چون شما مقداری منزوی هستید. می‌توانید افکار خود را قبل از اغاز طوفان خبری روز جمع کنید.

هینتون: بله. از طرف دیگر ساعت دو نیمه شب است.

اسمیت: اوه خدایا. بله. متاسفم من نمی‌دانستم. اگر می‌خواهید…

هینتون: فکر می‌کنم الان ساعت سه نیمه شب شده باشد.

اسمیت: من نمی‌دانم که آیا شما باید به رختخواب بروید یا این که فقط باید بپذیرید که روز طویل خواهد می بود.

هینتون: بله، فکر نمی‌کنم تا این حد خون‌سرد بوده باشم.

اسمیت: خب، یک شگفتی کامل. اولین فکر شما چه می بود؟

هینتون: اولین فکر من این می بود که چطور می‌توانم یقین شوم که تماس جعلی نبوده است.

اسمیت: و؟ چطور توانستی؟

هینتون: این تماس از سوئد برقرار شده می بود و آن شخص لهجه سوئدی قوی داشت و چندین نفر بودند.

اسمیت: بله. به این علت باید جعل هویت باشد، که دور از انتظار است.

اسمیت: خودتان را چطور توصیف می‌کنید؟ آیا می‌گویید که یک دانشمند رایانه بودید یا می‌گویید وقتی که این کار را انجام می‌دادید، یک فیزیکدان بودید که تلاش می‌کرد زیست‌شناسی را بفهمد؟

هینتون: می‌توانم بگویم من فردی هستم که واقعا نمی‌دانم در چه عرصه‌ای فعالیت می‌کند، اما دوست دارم بفهمم مغز چطور کار می‌کند. و در کوششهایم برای فهمیدن این که مغز چطور کار می‌کند، به تشکیل فناوری‌ پشتیبانی کرده‌ام که به نحوه شگفت‌آوری خوب کار می‌کند.

اسمیت: قابل دقت است، من فکر می‌کنم که شما به طور عمومی هراس خود را در رابطه آنچه فناوری می‌تواند به ارمغان بیاورد ابراز کرده‌اید. فکر می‌کنید برای از بین بردن هراس‌هایی که شما و دیگران ابراز می‌کنید چه باید کرد؟

هینتون: من فکر می‌کنم که این با تغییرات آب و هوایی تفاوت بسیاری دارد. در برابر تغییرات آب و هوایی، همه می‌دانند که چه کاری باید انجام داد. ما باید سوختن کربن را متوقف کنیم. اینجا فقط قضیه اراده سیاسی برای انجام این کار وجود دارد. و شرکت‌های بزرگی که سود بسیاری کسب می‌کنند حاضر به انجام این کار نیستند. اما آشکار است که چه کاری باید انجام دهید. در اینجا ما با چیزی سروکار داریم که در آن فکر کمتری از آنچه قرار است اتفاق بیفتد و در رابطه آن چه باید بکنیم، داریم. و به این علت، ای کاش یک نوع دستورالعمل ساده داشتم که اگر این کار را انجام دهید، همه چیز درست می‌شود. اما من این کار را نمی‌کنم. به اختصاصی با دقت به تهدید وجودی خارج شدن از کنترل و تحت کنترل گرفتن، من فکر می‌کنم ما نوعی نقطه انشعاب در تاریخ هستیم که در چند سال آینده باید بفهمیم آیا راهی برای مقابله با آن وجود دارد یا خیر. به این علت، من فکر می‌کنم اکنون زیاد مهم است که مردم روی این نوشته کار کنند که چطور کنترل را نگه داری کنیم؟ ما باید تلاش بسیاری برای تحقیق انجام دهیم. من فکر می‌کنم یک کاری که دولت‌ها می‌توانند انجام بدهند این است که شرکت‌های بزرگ را ناچار کنند که منبع های بیشتری را صرف تحقیقات ایمنی کنند. به طوری که، برای مثال، شرکت‌هایی همانند اُپن‌ای‌آی OpenAI  نتوانند تحقیقات ایمنی را بی قیمت از نظر بگذرانند.

اسمیت: آیا مشابهتی با انقلاب زیست فناوری وجود دارد که خود فناوری‌های زیستی در آن کنفرانس‌های Asilomar دور هم جمع شدند و نشستند و انها گفتند خطر بالقوه اینجا وجود دارد و ما نیاز داریم، خودمان روی آن کار کنیم؟

هینتون: بله. من فکر می‌کنم شباهت‌هایی وجود دارد و فکر می‌کنم کاری که آنها انجام دادند زیاد خوب می بود. متأسفانه کاربردهای عملی زیاد بیشتری از هوش مصنوعی وجود دارد. برای چیزهایی همانند همانند‌سازی که زیست شناسان تلاش در کنترل آن داشتند. و به این علت، من فکر می‌کنم که زیاد سخت‌تر خواهد می بود. اما فکر می‌کنم که زیست‌شناسان، کاری که انجام دادند، مدل خوبی برای بازدید است. دلنشین است که آنها توانستند به توافق برسند و دانشمندان این کار را انجام دادند.

اسمیت: به این علت، برای مثال در رابطه مدل‌های بزرگ زبانی، چیزی که فکر می‌کنم به هراس شما دامن می‌زند این است که حس می‌کنید این مدل‌ها زیاد نزدیک‌تر از آن چیزی می باشند که تعداد بسیاری می‌گویند. هنگامی سخن بگویید از تاثییر جایزه نوبل در این عرصه به بین می‌آید، فکر می‌کنید تفاوتی تشکیل می‌کند؟

هینتون: بله، من فکر می‌کنم این تفاوت تشکیل خواهد کرد.

اسمیت: آیا دلواپس این هستید که مردم شما را جدی نگیرند؟

هینتون: یک مکتب کامل از زبان‌شناسی وجود دارد که از چامسکی می‌آید و فکر می‌کند که کاملا بی نتیجه است که بگوییم این چیزها می‌فهمند، و آنها اصلا زبان را همانند ما پردازش نمی‌کنند. من فکر می‌کنم این مکتب نادرست می‌کند. من فکر می‌کنم اکنون آشکار است که شبکه‌های عصبی در پردازش زبان زیاد بهتر از هر چیزی می باشند که توسط مکتب زبان‌شناسی چامسکی تشکیل شده است. اما تا این مدت او گفت و گو‌های بسیاری در رابطه آن وجود دارد، به اختصاصی در بین زبان شناسان.

اسمیت: می‌خواهم برگردم به شرایطی که شما این خبر را دریافت کردید، در اتاق هتل خود، در نیمه‌های شب. از برخی جهات، مکانی نسبتا خلوت برای شنیدن اخبار. فردی نیست که به او روی بیاوریم، به نوعی در بغل بگیریم و جشن بگیریم.

هینتون: خوب، من اینجا با شریک زندگی‌ام هستم. و او زیاد شوق زده است.

اسمیت:  زیاد خوب. باز هم زیاد تبریک می‌گویم.

هینتون: متشکرم.

اسمیت: خدانگهدار.

هینتون: خدانگهدار.