هشدار WHO؛ یک میلیارد انسان با اختلالات روانی افسردگی و اضطراب زندگی می‌کنند_دانشجو

یک میلیارد انسان در سایه بحران سلامت روان؛ زنگ خطر جهانی WHO
تیتر ۲: تدروس: سلامت روان «حق اساسی» است، نه امتیاز؛ دولت‌ها باید فوراً عمل کنند

دانشجو: سازمان جهانی بهداشت WHO در تازه ترین گزارش خود تصویری دلواپس‌کننده از حالت سلامت روان جهان اراعه داد: بیشتر از یک میلیارد نفر در سراسر دنیا با اختلالات روانی نظیر افسردگی و اضطراب زندگی می‌کنند. این شرایط علاوه بر تحمیل رنج انسانی به علت افت منفعت‌وری و هزینه‌های غیرمستقیم سالانه بیشتر از یک تریلیون دلار به اقتصاد جهانی خسارت می‌زند.

به گزارش دانشجو به نقل از سازمان جهانی بهداشت WHO تدروس آدهانوم، مدیرکل سازمان

جهانی بهداشت، در واکنشی هشدارآمیز او گفت: «تحول در خدمات سلامت روان، یکی از سریع‌ترین چالش‌های بهداشت عمومی است. اندوخته‌گذاری در سلامت روان یعنی اندوخته‌گذاری بر مردم، جوامع و اقتصادها. هیچ کشوری نمی‌تواند از این ماموریت شانه خالی کند. سلامت روان یک حق اساسی برای همه است، نه یک امتیاز برای برخی.»

بر پایه داده‌های گزارش «اطلس سلامت روان ۲۰۲۴»، اندوخته‌گذاری دولت‌ها در این حوزه هم چنان ناچیز است. تنها ۲ درصد بودجه‌های سلامت به خدمات روانی تعلق دارد و شکاف بین کشورهای پردرآمد و کم‌درآمد به‌شدت دیدنی است به طوری که سرانه بودجه سلامت خدمات روانی در کشورهای

ثروتمند ۶۵ دلار و سرانه کشورهای فقیر ۰.۰۴ دلار است. ضمن آنکه میانگین جهانی نیروی انسانی این حوزه تنها ۱۳ متخصص به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر است؛ رقمی که در کشورهای کم‌درآمد حتی پایین‌تر است.

از منظر اجتماعی، عکس ترسناک‌تر می‌شود. تنها در سال ۲۰۲۱، ۷۲۷ هزار نفر بر تاثییر خودکشی جان باختند. این معضل اکنون یکی از مهم‌ترین علل مرگ جوانان محسوب می‌شود. با این شدت اندک، مقصد سازمان ملل برای افت یک‌سومی نرخ خودکشی تا سال ۲۰۳۰ محقق نخواهد شد؛ پیش‌بینی‌ها حاکی از آن است که افت واقعی تنها نزدیک به ۱۲ درصد خواهد می بود.

با این حال، برخی روزنه‌های امید وجود دارد. بیشتر از ۸۰ درصد

کشورها اکنون پشتیبانی‌های روانی-اجتماعی را در برنامه‌های اضطراری گنجانده‌اند؛ خدمات سرپایی و تله‌مدیسین در حال گسترش است و مداخلات پیشگیرانه در مدارس و دوران کودکی تحکیم شده‌اند. اما تا این مدت کمتر از ۱۰ درصد کشورها به‌طور کامل به مدل‌های جامعه‌محور گذار کرده‌اند و بیمارستان‌های روان‌پزشکی هم چنان بار مهم را به دوش می‌کشند.

به باور کارشناسان، مطلب WHO روشن است: اگر سلامت روان در کانون سیاست‌گذاری و اندوخته‌گذاری قرار نگیرد، جهان نه‌تنها با بحران انسانی عمیق‌تری مواجه خواهد شد، بلکه اقتصاد جهانی نیز ضربه‌ای جبران‌ناپذیر خواهد دید.