وزیر بهداشت حقیقت را او گفت!_دانشجو

دانشجو: بعد از اظهارات صریح محمدرضا ظفرقندی، وزیر بهداشت و درمان مبنی بر این که “روسیه در جریان بحران جنگ دوازده‌روزه به‌رغم انتظار، هیچ کمکی به ایران نکرد”، یکی از نمایندگان مجلس، علی‌اصغر نخعی‌راد نماینده مشهد، با لحنی تند و غیرمتعارف به این موضع عکس العمل نشان داد و آن را خلاف منافع ملی و حکایت از بیماری مزمن او دانست.

اما این سوال جدی نقل است: آیا نقد کارکرد یک دولت خارجی در شرایط بحرانی، مخالفت با منافع ملی است یا دفاع از استقلال سرزمین؟

اظهارات وزیر بهداشت نه از موضع سیاسی، بلکه از منظر حقیقت‌های میدانی گفتن شد؛ واقعیتی که مشخص می کند در روزهای بحرانی سرزمین، هیچ حمایتمؤثری از سوی متحدان شرقی، از جمله روسیه، صورت نگرفت نه در فراهم دارو و نه در حمایتدیپلماتیک.

در روبه رو، دعوا نماینده مجلس به جای جواب منطقی، با تهمت‌زنی‌های سیاسی و برچسب‌های تکراری همانند “غرب‌زدگی” همراه شد؛ ادبیاتی که نه تنها او مباحثه را به سطح جدل‌های جناحی فرو می‌کاهد، بلکه استقلال رأی و تحلیل کارشناسان سرزمین را قربانی وفاداری‌های سیاسی بیرونی می‌کند.

کارشناسان حوزه سلامت نیز اعتقاد دارند که گفتن شفاف حقیقت‌ها، نشانه صداقت و مسئولیت‌پذیری وزیر است؛ چون وزارت بهداشت نمی‌تواند در برابر کم‌کاری یا بی‌تفاوتی شرکای خارجی سکوت کند، به‌اختصاصی هنگامی پای امنیت دارویی و جان مردم در بین است.

در شرایطی که ایران بیشتر از هر زمان فرد دیگر نیازمند روابط متوازن و منافع‌محور با همه کشورهاست، وابستگی یک‌جانبه و عکس العمل احساسی در برابر نقد نه تنها کمکی به گسترش نمی‌کند بلکه حاکمیت ملی را در تصمیم‌گیری‌های کلان تضعیف می‌سازد.

مواضع تازه وزیر بهداشت، فقطً یادآور این حقیقت است که سیاست خارجی باید در خدمت سلامت مردم ایران باشد، نه در سایه‌روابط مصلحتی با شرق یا غرب.