شبی که سه کاپیتان پرسپولیس در آغوش اشک شوق فرو رفتند
به گزارش دانشجو؛ با سوت کوپال ناظمی، همه آن چهل هزار هواداری که احتمالا فکر می‌شد پس از سوت آخر نیمه اول و باخت شگفت سه، ورزشگاه را ترک کنند، اما تا سوت پایان بازی روی سکو‌ها ماندند و سر از پا نمی‌شناختند. روی زمین چمن نیز غوغایی بر پا شده بود. کنعانی‌زادگان به سمت سکو‌ها دویدند، عیسی آل‌کثیر روی چمن ولو شده بود و علی نعمتی به‌خاطر شراکت در این برگشت بزرگ در بغل او خوشحال بود، وحید امیری خدا را شکر می‌کرد و بغض کرده بود و یقینا اشک او نیز در آمد.
<figure class="image"
<figure class="image" 
<figure class="image" 
<figure class="image"
<figure class="image"
بر اساس گزارش افتاب، امیررضا رفیعی که می‌دانست با پیروز نشدن در این بازی احتمالا تحت فشار قرار می‌گیرد، نمی‌دانست چه کند و به سمت سکو‌ها رفت. گاهی می‌ایستاد و اشک ریخت، گاهی سجده شکر کرد، گاهی رو به سکو‌ها عکس‌العمل‌های احساسی نشان داد و یقینا لحظه‌ای نیز به گریه افتاد.
<figure class="image"
چند قدم آن طرف‌تر، امید علیشاه کاپیتان پرسپولیس، اشک شوقی که روی گونه‌هایش سرازیر شده بود را با دست پاک می‌کرد و افشین پیروانی که نمی‌خواست تصاویر گریه‌اش ثبت شود، نیز نمی‌توانست از دید پرسپولیسی‌های ذوق‌زده دور بماند. حتی عکاس باشگاه پرسپولیس هم از شدت شعف و شوق، کار خود را رها کرده و در آن لحظات ابراز احساسات دلی تک‌تک بازیکنان را در بغل می‌گرفت و در نشاط آن‌ها شریک بود. در این میان، گئورگی گولسیانی و یاسین سلمانی که روی سکو‌ها بودند، هم به سرعت خود را روی زمین چمن رساندند و تک‌تک بازیکنان را در بغل گرفتند و فریاد زدند. بعدا در تصاویر آشکار شد که دانیال اسماعیلی‌فر نیز تا مرز گریه پیش رفته است.
اندکی پس از آن، به‌خاطر اعتراض شدید اعضای تیم حریف که تیم قضاوت را محاصره و بازخواست می‌کردند، و جو الت‌هاب ورزشگاه، پرسپولیسی‌ها از هواداران‌شان تشکر کردند و راهی رختکن شدند، بدون اینکه به‌خاطر این برد بزرگ جشنی برقرار کنند و روبروی سکو‌ها کارناوالی راه بیندازند و بخواهند با حرکات شگفت خود در صفحات هواداری وایرال شوند.
