وقایع روز سیزدهم محرم: اسارت اهل‌بیت در مجلس ابن زیاد و زندان کوفه

به گزارش دانشجو، یزید بن معاویه و خاندان بنی‌امیه و هواداران آنان از جمله عبیدالله بن زیاد، عامل یزید در کوفه و بصره و عنصر مهم جنایت اتفاق کربلا، پس از شهادت امام حسین (ع) و یاران فداکارش در کربلا، بر این باور بودند که کار مخالفان بنی‌امیه و دشمنانیزید به پایان رسیده و آنان برای همیشه سرکوب شده‌اند.

آنان گمان کردند که با خاموش کردن نور حسینی، برای همیشه انوار طیبه اهل‌بیت (ع) را خاموش کرده‌اند، اما غافل از این بودند که شهادت امام حسین (ع) آغاز راهی است که ادامه آن، حکومت ننگین بنی‌امیه را بر فنا خواهد داد.

اسرای اهل‌بیت (ع) در مجلس ابن زیاد

پس از آنکه اسیران و سره‌ای مقدس شهدا در کوفه گردانیده شدند، ابن زیاد در کاخ خود نشست و دستور داد سر مطهر امام حسین (ع) را در برابرش بگذارند. آنگاه زنان و کودکان آن حضرت را به همراه امام سجاد (ع) در حالی که به طناب بسته بودند، داخل مجلس کرد و در برابر تخت آن ملعون ایستاده نگاه داشتند، در این حال درباریان آن ملعون به تماشا ایستاده بودند.

اسرای اهل‌بیت (ع) در زندان کوفه

بعد از مجلس شوم ابن زیاد، اهل‌بیت (ع) را با غل و زنجیر داخل زندان کوفه کردند.

خبر شهادت امام حسین (ع) در مدینه و شام

ابن زیاد به مدینه و شام نامه نوشت و خبر شهادت امام حسین (ع) را منتشر ساخت.

شهادت عبدالله بن عفیف

عبدالله بن عفیف ازدی، بزرگواری از اصحاب امیرالمؤمنین (ع) بود و در جنگ‌های جمل و صفین دو چشم خود را از دست داده بود، لذا مشغول عبادت می‌بود. او هنگامی که شنید پسر زیاد ملعون به امیرالمؤمنین و امام حسین (ع) نسبت کذب می‌دهد، از میان جمعیت برخاست و گفت ساکت باش ای پسر مرجانه، دروغگو تویی و پدر تو که به تو این مقام را داد، ای دشمن خدا! فرزندان پیامبر (ص) را می‌کشی و در منابر مؤمنین این چنین سخن می‌گویی؟ مأموران خواستند معترض او شوند که با پشتیبانی قبیله‌اش به خانه رفت، اما سپس آمدند و خانه او را محاصره کردند، بعد از رشادت‌های او و دخترش دستگیر شد و همان‌طور که از خدا خواسته بود، به دست بدترین خلق یعنی ابن زیاد به شهادت رسید.