فضاپیمای نخستین مأموریت اروپایی مطالعه پرتو گاما در نهم آگوست ۱۹۷۵ پرتاب شد

نهم آگوست ۱۹۷۵ مأموریت فضایی به عنوان نخستین طرح آژانس فضایی اروپا برای بررسی منابع پرتو گاما راهاندازی گردید. این ماهواره فهرستی جامع از منابع پرتو گاما را تدوین کرد که به کاتالوگ ۲ شهرت یافت و نقشهای کامل از پراکنش این منابع در دیسک کهکشان راه شیری ارائه داد.
پیشنهاد این مأموریت برای اولین بار در اواسط دهه ۱۹۶۰ توسط جامعه علمی اروپا مطرح و در سال ۱۹۶۹ توسط شورای ESRO تصویب گردید. فضاپیما شامل آشکارسازهای پرتو گاما بود که به نمایندگی از ESRO توسط ناسا به فضا فرستاده شد.
مأموریت در ۲۵ آوریل ۱۹۸۲ به پایان رسید، پس از آنکه ماهواره بیش از ۶.۵ سال، یعنی چهار سال طولانیتر از برنامهریزی اولیه، فعال باقی ماند و حجم دادههای پرتو گاما را ۲۵ برابر افزایش داد.
<div class="wp-block-image"
یکی از موفقترین مأموریتهای فضایی محسوب میشود که بدون داشتن تلسکوپ نوری یا ابزارهای علمی پیچیده، تنها با یک کارکرد مختص؛ یعنی تعیین جهت ستارگان و اجرام آسمانی و اندازهگیری شدت انتشار پرتو گاما از آنها، نتایج ارزشمندی به دست آورد.
از مهمترین دستاوردهای این ماهواره، مشاهده ماکیان ایکس یک است؛ یک سیاهچاله دوتایی پرتو ایکس پرانرژی که در فاصله حدود ۶ هزار سال نوری از خورشید قرار دارد.