افزایش تولید نفت ایران به بیش از ۳.۳ می‌لیون بشکه روزانه؛ چالش بازار یابی و ذخیره سازی در پیش رو
به گزارش دانشجو، همزمان با افزایش قابل توجه تولید نفت ایران به اعتراف مقامات کشور و نهاد‌های بین‌المللی، نکات تازه‌ای در مورد بازار فروش نفت ایران در محیط جهانی نیز مطرح شده است.
تولید نفت ایران پس از خروج دولت آمریکا از توافق برجام در سال ۲۰۱۸ و تحمیل سلسله‌ای از تحریم‌ها علیه کشورمان، به شدت کاهش یافت. برخی منابع به این موضوع اشاره دارند که ایران در یک بازه زمانی، جدای از افت شدید تولید، تنها حدود ۲۰۰ هزار بشکه نفت در روز می‌فروخت.
با گذشت زمان و اتخاذ سیاست‌های جدید نفتی، و نیز اوج‌گیری تنش‌ها و درگیری‌های ژئوپلیتیک و ایدئولوژیک در منطقه و جهان، تولید نفت ایران به تدریج افزایش یافت. اخیرا شاهد بوده‌ایم که هم وزیر نفت کشور و هم برخی نهاد‌های حوزه انرژی جهانی اعلام کرده‌اند ایران تولید روزانه نفت خود را به بیش از ۳ می‌لیون و ۳۰۰ هزار بشکه و فروش نفت را نیز به حدود ۲ می‌لیون بشکه در روز رسانده است.
این آمار‌ها تا حد زیادی قید و محدودیت‌های اقتصادی ناشی از تحریم‌های آمریکا و قدرت‌های غربی در دوره پیش از برجام را بی‌معنی کرده و از دستاورد‌های قابل توجه‌ی برای ایران حکایت دارد. با این حال، به تازگی وزیر نفت کشور اظهار داشته که ایران در جستجوی افزایش تولید روزانه نفت به بیش از ۴ می‌لیون بشکه است. این خبر اگرچه باعث سرور است، اما یک مسئله مهم و معنا‌دار نیز در نظر گرفته شدن را می‌طلبد.
مسئله این است که کشور باید بتواند متناسب با افزایش تولید نفت، جایگاه خود در بازار نفت جهانی و فروش نفت را نیز تقویت کند. به بیان ساده‌تر، روال بازاریابی برای فروش نفت ایران باید با دقت و جدیت پیگیری شود. اگر این اتفاق نیفتد، افزایش تولید نفت و در برابر آن ورود شوک‌های خارجی به اقتصاد ایران در نتیجه مسائل سیاسی، باعث میشود بار دیگر با افت فروش نفت روبرو شویم و بخش اعظم نفت تولید شده انبارگیری گردد.
در این میان، ظرفیت‌های انبارداری و ذخیره‌سازی نفت ایران در دریا و خشکی به شدت محدود است. عدم برنامه‌ریزی برای این موضوع می‌تواند حامل خسارت‌های سنگینی برای صنعت نفت و اقتصاد ایران باشد. از این رو با دقت به تشدید تنش‌ها و درگیری‌های منطقه‌ای و بین‌المللی در آینده نزدیک، و احتمال بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید، کشورمان به طور اختصاصی در حوزه نفتی باید خود را برای سناریو‌های گوناگون آماده سازد تا مجددا شاهد چالشهای پیش‌آمده در دوره حضور ترامپ در قدرت بین سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ نباشیم. هرچند شرایط سیاسی جهان تغییرات قابل توجه‌ی داشته، اما آماده بودن برای سناریو‌های احتمالی آتی، یک مسئله کاملا منطقی و درست است.
